کسی دیوانه ام گفت واین غزل بدادم رسید:

دیـــوانـــــــــه نـیـسـتم 

ای دوستان نوایم وافسانه نیستم
 شعرم سرود محفل بیگانه نیستمآهــنـگ سـاز دردم و آواره ی غـزل
آیینه ام به زلف کسی شانه نیستماز خود مران مرا وبه سنگم مزن دیگر
بی لانه ام به غربت ودر خا نه نیستمتا عاشقم به مسلک آزاد ه گان دهر
خر سندم  اینکه پای به زولانه نیستمموی میان وزلف سری شانه ام مبین
آهنگ سجده ام بت بیگانه نیستماسمای آسمانم ونا مم سخی عزیز

این را بدان که شاعر دیوانه نیستم

اسما سخی عزیز شام لندن دیار غربت