رفــــــــــت از بـــــــــرم

وفــــا

خواهمت جانا که قر بانت شوم

یا شوی مهمان  ومهمانت شوم

از دل وجان گـیـرمـت انـدر بـــغــل

قـهر گــر دی کـی گریزانت شـوم

بــوسـه گیـــرم از لبـت با ذوق دل

تا طبـیـب درد ودر مانــت شـــــوم

جــز درت جــای دگــر من کی روم

هـر کجا باشـی به جـویانـت شـوم

بــا هــــــزاران آرزو هـا خــواهــمـــت

نــــــوگل مــن ! زیب بوستانت شوم

چــــشــم در راه تــو بـــودم ســالــها

تا بــیــایی ســـر بـــدا مانــت شــوم

در دلــم بــنــشــسته ای ای نا زنین

صــدقــــهء چـــشمان فتا نـت شوم

آمـــده اســما بــه نــز دت عشق وار

خواهــمــت جا نا  بــه قــر بانت شوم

درخـــــت فــــــــر ور دیـــــن

بـوی نسـترن دارد خوابگاه آغوشم      عـطر یا سـمن دارد شانه های عـریانم

لــحــــظاتــــــی باهـــــــم

رمز وراز  محبت ها سرود را درباهمی ها یار ومدد گار است

پـیـچ دادم تــنـم در آغوشت

بوسه دادم همه برو دوشت

مردم از گرمی تنت ای وای

وین شرارم چو گفت از نوشت

دو لبـت چون عسل به لبهایم

تکــیه کـردم بـدان بنا گـوشت

گفتـی ام واه چه لـذتـــی داری

گــفـتـمـت  کی شود فرا موشت

شب وصل است وزندگی زیباست

مـن شــدم باز مسـت ومد هــوشت

بهـر اسـما خوش اسـت لـذت عشق

در مـحبـت نـواسـت بــر جـوشــت

 واینک دو چار پاره

چرا بنشسته دل پر خونی ای یار

چه خوش مانند آن مجنونی ای یار

دلـم از عـشـق تو درتـب وتاب است

مــگر ماننــد مــن مــفـــتوـنی ای یار؟

تمام شب یبادت ناله کردم

چو مه در آسمانت حا له کردم

چو میدانی دلم  دیوانهء توست

به عــشــق پاک تو حواله کردم

غروب شام شهر لندن انگلستان

رها یـــــم مــــکـــن

رفتی و یکدمم رها کردی

بین چه ظلمی بحق ما کردی

بتو گفتم مرو  زپیش من

با دل من ببین چها کردی

بسترم سرد میشود بی تو

تو چسان/ وعده ات بجا کردی؟

قلبم از دوریت بفر یاد است

مگر آیا به کس وفا کردی؟

تویی عشق ومحبت وشادی

وی دل از بهر او خطا کردی

دل من می تپد زدوری تو

تا به اسما چنین روا کردی

انگلستان لندن  شپی در غربت

صــــــــبــــر و قـــــــــــر ار

 تـــقــــدیـــم بــــه  دوســتــــم کـه  بــمــن مــی انــــدیــــــشــــــــد

صــــبر   و قـــــــــرار

بـــــــر ده یــــی صبر وقــرارم چه کنم؟

وزبـــــرت در انــتــــظارم چــه کــنــــــم؟

روز وشب در غمت ای دوست گذشت

مـــونــس قـــول وقـــرارم چــــه کــنــم؟

نـــدا نـــســــتـــم

نــدانــــســـتـــم کـه امـشب انـتــظاری

بـــرای دیــــدن مـــــن بـــــیــــقــــــراری

برایــــــــم مـــــهــر بانــــی خــوب ونـازم

مــرا تـــو مــونس وهــم غــمــگــســـاری

 انــــتـــظــار

همیشه انتظارت می کشم من

رهی قول وقرارت می کشم من

بیای یا نیایی در هـــمه عــمـــــر

قیا مت انتظارت می کــشــم من