بیا که بیتو نداررم دگر قرار بیا

بیا که رنج دلم گشته بیشماربیا


بیا که برگ خزانم مرا چنین مپسند

خزان زرد مرا کن دگر بهار بیا


بیا که شب همه شب در غم فرا قت من

به اشک بستر شب های داغدار بیا


بیا توان دگرم نیست دوریت زجر است

بیا برای خدا یکدمم کنار بیا


بیا که مست دوچشمان فتنه جوی توام

بیا به سوی من ای یار با وقار بیا


بیا که بیشتراز جان من تویی یارم

بیا  به سوی من ای یار/ بار بار بیا


بیا که چشم براهم؟ چرا نمی آیی؟

به منظر دل اسما چو روز گار بیا

انگلستان لندن شبانگاه غربت اسما عزیز