هــــمــــــراز
سلامی به وسعت ارزو ها!
زند گی بمن آموخت چگونه لبخند بزنم وآنگاه که میگریستم اشک هایم میخندیدند
حال گذشت زمان هر دو را که بر من ار زانی میداشت دریغ کرده است
بتو می اندیشم که فقط بلی فقط دوستم بداری محبتت را از من دریغ مکن که تشنهء آنم
دوست بدار که دوست داشتن زیباست.
اینجا سرودی از حضرت ظریفی را میگذارم که گاه نوشته هایش را بخوانش میگیرم
چـــوعـــمر میگذرد باحـــیات شـادان باش
تــــرا که غم نسزد در زمانــه خـندان باش
بــــه سبزی چــــــــمن وشاخسار همره شو
بساط مزرعهء عمــــــر را غزلخوان باش
هواخوش است نفس تازه کن بطرف چـمن
دمـــــــی توهم نفس بزم این عـزیزان باش
درخــــت بارور عــــشق تـــــا بـــه بارآید
زپای تـــــــا بسرش مثل عشق پیچان باش
شکوفـــــه زار ثمر را بــــــه شبنم مهرت
بصبحگاه محبــت همــــیشه پاشـــان باش
نـــوای قــــمری وبلبل قرا ئت باغ اسـت
نگه شــــهاب شـــــو وابررا نمـایان باش
در آســـــمان نــــــگاه طــــــراوت گلزار
چو بوی گل ، توفرحبخش سنبلستان باش
حریف خصم شو وخار دست گلچین شـو
بــــــه پاسبانی باغ محبــــــت ایمان باش
چنین خوش است بهاران به بال پر وازم
هـــــوای مسلک پروانه را نگه بان باش
بیا کــــه یار شــویم قــــهر را کنار گذار
درآستان محبت،تومست و رقصان باش
تویـــی بهار مـــن ، ا ی نــو گل تمنـایم
خزان عمـــر مرا شاد مانـه دوران باش
در انتظار بهـــارم ، چشـم بـآراه توام
تــــو با بهار بیا ، عمـر را بهاران باش
صبح عید سعید فطر دیار غربت و تفکری در هجرت